Langdurige ggz in de knel

Zorg die korter dan één jaar duurt, is in 2008 overgeheveld van de AWBZ naar de Zorgverzekeringswet (ZVW). Kleinere delen gingen naar de Wmo en het ministerie van Justitie. Het Trimbos Instituut concludeert in de trendrapportage dat deze stelselwijzigingen aanzetten tot productiegroei en een verschuiving van middelen naar de kortdurende zorg. De langdurende zorg dreigt hiervan de dupe te worden.
Dbc's niet welkom in ggz

Het Trimbos Instituut constateert dat de dbc-systematiek onvoldoende rekening houdt met de verwevenheid van psychische en sociale problemen van mensen met langduriger psychische problemen. Ook wordt er onvoldoende rekening gehouden met wisselingen in de ondersteuningsbehoeften.
Ggz-ondersteuning

De ondersteuning is ook steeds lastiger te organiseren door de spreiding van de zorg over verschillende financieringskaders en door de nieuwe concurrentieverhoudingen. Het gaat daarbij om activiteiten die gericht zijn op ondersteuning bij het zelfstandig wonen, het ondersteunen of versterken van de sociale netwerken van cliënten, voorzieningen rond dagbesteding, arbeids- en onderwijstoeleiding en ondersteuning bij werken en leren. Zorgverzekeraars zien deze ondersteuning als ‘niet des ZVW’s’. Ook de AWBZ biedt steeds minder mogelijkheden voor de financiering van dit soort ggz-voorzieningen. En de maatschappelijke ondersteuning van mensen met psychische problemen komt in de Wmo nog niet goed van de grond.
Groei intramurale zorg

Het nieuwe stelsel zet aan tot groei van intramurale zorg, ten koste van de langdurige en intensieve ambulante hulp aan mensen met langdurige psychische problemen, concluderen de onderzoekers. Bedden zijn de ‘cash-cows’ van de instellingen. Prijsconcurrentie in de kortdurende zorg leidt ondertussen tot zorgverschraling in de intramurale voorzieningen. Financiële en bedrijfsmatige belangen van de instellingen lopen door bovenstaande factoren niet meer parallel met het belang van goede langdurige geestelijke gezondheidszorg.
Faillissementen

In de toekomst zullen de risico’s voor zorgaanbieders en zorgverzekeraars groter worden, verwacht het Trimbos Instituut. Verzekeraars zullen echt risicodragend worden. Daarvoor wordt een vereveningssysteem ontwikkeld dat moet voorkomen dat verzekeraars dure cliënten gaan weren. De prijzen zullen steeds verder vrij worden gegeven en vangnetregelingen zullen worden afgeschaft. Banken zullen steeds meer invloed willen op de bedrijfsvoering. Zorgaanbieders sluiten faillissementen niet uit.

Bron: (Zorgvisie – Bart Kiers)
http://www.zorgvisie.nl/Nieuws/Artikel/Langdurige-ggz-in-de-knel.htm