Karikatuur

Ai, dat viel helemaal niet goed in de Tweede Kamer. Met name bij CDA en VVD. En ook de verantwoordelijke bewindslieden 'herkenden zich niet' in het beeld dat door de SP werd geschetst van de thuiszorg. Het spotje was 'een politieke partij onwaardig', het was een 'belediging voor de werkers in de thuiszorg' en de partij maakte er een 'karikatuur' van.
Volgens de SP zijn de problemen te wijten aan de marktwerking in de thuiszorg. In het radioprogramma Kamerbreed ontkende staatssecretaris Jet Bussemaker op zaterdagochtend echter glashard dat er sprake was van marktwerking in de AWBZ, de pot waaruit de thuiszorg wordt gefinancierd. Dit roept toch enkele vragen op...

Als er volgens de staatssecretaris geen sprake is van marktwerking in de thuiszorg, waarom moeten gemeenten dan tegenwoordig in het kader van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning de zorg openbaar aanbesteden? Waarom moeten de zorginstellingen dan op prijs en kwaliteit met elkaar concurreren om het contract in de wacht te slepen? Waarom gaan er zelfs thuiszorginstellingen over de kop omdat zij achter het net visten? Waarom zijn duizenden professionele hulpverleners ontslagen omdat zij in deze concurrentieslag te duur waren?
En waarom bundelen zorginstellingen hun krachten in een coöperatieve vereniging om zodoende een sterkere marktpartij te vormen?
Tja, ik ben maar een leek op dit gebied, maar volgens mij heet zoiets toch écht marktwerking!

Postbode
Vorig jaar schreef ik op Amsterdam Centraal al twee keer een stuk over diezelfde thuiszorg (zie: Zorgen om de thuiszorg en Overheid ruimt senioren).
Toegegeven, dat zijn persoonlijke ervaringen en daaruit mag ik niet zonder meer afleiden dat het in heel Nederland zo is. Bovendien is de zorgverlening breder dan alleen thuiszorg aan senioren.

Maar juist dát feit biedt politici de gelegenheid om te doen of hun neus bloedt. Ze komen dan altijd aanzetten met voorbeelden waarin het wél goed gaat.
Zoals Bussemaker, die op een 'werkbezoek' had vernomen dat sommige bejaarden het juist zo gezellig vonden dat er telkens weer andere mensen kwamen. Maar ja, die ene bejaarde die het zelfs lekker vindt om door de postbode te worden verschoond kunnen we natuurlijk ook niet als maatstaf nemen.
Aan de andere kant wekken de staatssecretaris en protesterende kamerleden bijkans de indruk dat het SP-spotje uitsluitend is gebaseerd op de ervaringen van mijn eigen ouders en de stukjes die ik daarover schreef. Dat zou teveel eer zijn en er is natuurlijk veel meer aan de hand. Het spotje is terecht en voor velen zeer herkenbaar. En daarvoor hoef je helemaal geen SP-aanhanger te zijn.

Zeuren
In plaats van te gaan lopen zeuren over een televisiespotje dat misstanden in de zorg aan de kaak stelt, kan de overheid beter de problemen erkennen en goed laten zien wat zij daaraan doet.
Bijvoorbeeld: wat doet Amsterdam om de ongerustheid bij haar senioren weg te nemen? Zorgverleners komen bij de mensen over de vloer met verhalen dat het een 'puinhoop' is bij de Amsterdamse Thuiszorg en dat die instelling feitelijk failliet is.
Kijk, daar slapen de oudjes niet rustig van. Dus hoe zit dat en wat gaan we eraan doen?

Bron: Amsterdam centraal