Directie van thuiszorg heeft veel uit te leggen

Ik heb 23 jaar bij de Zorg­groep Zuid Gelderland (ZZG) gewerkt als verzorgen­de. Op 1 september vorig jaar ben ik ontslagen. Als ar­gument gebruikte ZZG ‘ verande­ring in de omstandigheden’.
Mijn betrokkenheid bij cliënten was erg groot en ik werkte vanuit mijn hart. Ook mijn betrokken­heid bij het instellingsbeleid was groot. Maar wel met een kritisch oog voor de herhaaldelijke veran­deringen die vaak ten koste gaan van cliënten en werkneemsters.
ZZG gebruikte het woord kwali­teit te vaak op een verkeerde ma­nier. Waar het bij ZZG op neer­komt is productie leveren. Om in dit verband de woorden van be­stuurder Herfst te gebruiken ‘enige nuance is wel op zijn plaats’.
Op 1 april 2007 is de wet WMO van kracht geworden. De thuishulp werd vanaf dat moment via aanbe­steding geregeld. De Zorggroep was bang dat de aanbesteding aan hun neus voorbij zou gaan, dat een andere instelling de thuishulp zou mogen gaan verzorgen. Deze angst was ook in het veld ook aan­wezig. Velen waren bang voor drei­gende ontslagen. In maart 2007 was thuiszorg al bezig met de aan­besteding van 2008. In het team verzorging en verpleging waar ik ook bij zat ( dus maart 2007) werd bekend gemaakt dat een aantal collega's overgeplaatst werd naar het team huishoudelijke verzorging (hv), dat eenvoudiger en goedkope­re hulp levert. Zo werd er onrust gekweekt op de werkvloer. De col­lega’s die overgezet werden naar het hv-team, werden allemaal te­ruggezet in positie.
Ook is toen al aan een aantal men­sen gevraagd of ze niet als alpha­hulp (alleen poetsrol) wilden gaan werken. Dat is een functie zonder enige rechtspositie. Wie had kun­nen denken dat dit anno 2008 mo­gelijk zou zijn? Hier praat je over werk zonder cao, geen vakantie­geld, geen ziektegeld en geen bege­leiding vanuit ZZG. Het is een ac­tie waarmee ZZG de eigen finan­ciële positie veilig wil stellen. ZZG zit al jaren met een financieel te kort. Waarom?

-Ze hebben van een gedecentraliseerd organisatie een dure gecen­traliseerde instelling gemaakt.
- Er zijn diverse gouden hand­drukken (oud-directeuren) gege­ven.
- Er werken te veel managers.
- De afgelopen jaren is de ene fu­sie na de andere afgesloten. Kijk maar eens hoeveel vlaggen er in de stad waaien met het ZZG-logo. Maar tegelijk weigeren de directies hun verantwoordelijkheid te ne­men voor hun werknemers. Ter­wijl dat wel de mensen zijn die in het veld staan. Zij brengen ook geld binnen. Zij werken met de cliënten en doen hun best ieder­een tevreden te stellen.

Hoe kun je als werkneemsters in deze situatie met ontslagdreigin­gen nog gemotiveerd je werk doen? Mijn vraag aan het stadsbe­stuur in Nijmegen is ‘hoe gaan jul­lie dit aanpakken’. Het zijn trou­wens weer de vrouwen die de klap­pen krijgen.

Bron: Nieuws uit Maas en Waal